Catch of the day
23 juni 2015

Zeg je A, dan moet je Bloggen



Robin werkt nu al weer 1,5 jaar bij ons. Als marketing en communicatie adviseur. Wij vonden namelijk dat het nodig was een professional binnen te halen. Iemand die verstand heeft van online marketing zoals SEO en van het uitbouwen van social media activiteiten. En van nog heel veel andere belangrijke zaken waar je tegenwoordig als serieuze organisatie niet meer zonder kunt. En serieus zijn we. Dus Robin kwam. En sindsdien Twitteren we, hebben we een LinkedIn pagina en is onze website eigentijds. Tenminste; bijna. Want wat is een website zonder blog? Een blijkbaar onmisbaar deel. Zegt Robin. Dus ik moet. Van Robin. Ben ik nog steeds wel zo blij met Robin?

De ingrediënten

Zijn adviezen: maak het persoonlijk. Maar toch ook luchtig. Maak er geen brochure van. Of advertentie. Het gaat niet per se over Pro Assistance. Mensen lezen meestal niet vanachter een desktop. Denk aan leesbaarheid via een smartphone of tablet. Tijdens de lunch, een vergadering of in de file. In ieder geval tussen de bedrijven door. Houd het bij jezelf. Kies een onderwerp dat je aanspreekt. Opvalt, iets met je doet. Waar je je aan ergert. Of waar je blij van wordt. Wat je wilt zeggen. Je mag iets meegeven. Je lezers iets leren. Of kennis delen. Als serieus bedrijf moet je dat doen in deze tijd. Doe dat dus vooral ook. Misschien inspireren of juist prikkelen. Goed als je iets los maakt. Leuk als er een discussie tussen lezers ontstaat. Want iedereen mag reageren. Als het maar fatsoenlijk blijft. Dus zij die schelden, grof taalgebruik bezigen of iemand of groepen onheus bejegenen worden gewoon gedist. Keihard. Van harte uitgenodigd dus om een reactie te plaatsen, maar zeker niet anoniem. Alles in alle openheid. 

Logboek

Wat een input krijg je zo mee. En hoe langer ik er over na ging denken, des te leuker het leek te worden. Je gaat toch anders naar onderwerpen kijken. Kleine zaken die groot kunnen worden. Grote zaken die eigenlijk klein zijn. Dus ik krijg er een nieuwe functie bij. Die van Blogger. Ik word in één keer helemaal van deze tijd. Hoe cool is dat! Nog wel even de belangrijke vraag: “hoe vaak ga ik dan bloggen ?”. Om nu dagelijks een persoonlijk dagboek bij te gaan houden op een website die regelmatig, soms meermalen per dag, wordt bijgehouden, is teveel van het goede. Niet alleen voor mij, maar zeker ook voor hen die dit gaan lezen. Nu wil ik natuurlijk niet zeggen dat ik een saai leven heb en er niets te melden zou zijn, maar gelukkig heb ik ook nog steeds veel andere nuttige en noodzakelijke dingen te doen. Die mij nog steeds zeer tevreden houden. Mijn logboek wordt daarom tweewekelijks gevuld. En eerlijk gezegd lijkt me dat al een uitdaging op zich. Hoe doen al die andere mensen dat toch!

Stukje geschiedenis

In mijn speurtocht naar “bloggen” kwam ik uit op – hoe kan het ook anders – Wikipedia. Misschien goed om te weten waar het bloggen vandaan komt.  Het concept van een weblog of een groepsweblog ontstond op natuurlijke wijze uit de 'online dagboeken' die mensen vanaf 1994, na de uitvinding van het HTTP-protocol (http), begonnen bij te houden. Jorn Barger is de bedenker van het woord 'weblog' op 17 december 1997. Het ging indertijd immers om het 'loggen van wat er op het web gevonden werd'. Het woord 'blog' werd gemunt  door Peter Merholz, die bij wijze van grap het woord weblog schreef als “we blog” in de zijbalk van zijn Engelstalige weblog: peterme.com , rond mei 1999. In augustus 1999 werd het bedrijf Blogger opgericht.  Omdat Blogger als een van de pioniers de term 'to blog' publiek uitdroeg, spreken de meeste Amerikanen nu van 'blogs' in plaats van weblogs.

We zijn onderweg

De kop is eraf. Zoals de commentatoren bij schaats- of voetbalwedstrijden altijd zeggen (waar slaat dat overigens op): “we zijn onderweg”.



Reacties via Disqus