Catch of the day
18 november 2019

Van friet naar free



Of ik een blog wilde schrijven over wat het voor mij betekent om als zelfstandig professional te werken. Dan is het onvermijdelijk dat mijn gedachten gaan naar mijn werkzame leven tot nu toe.
Vanaf mijn 11e moest ik meehelpen in de snackbar van mijn ouders in het Oosterdok in Amsterdam, op mijn 17e had ik mijn eerste echte (fulltime) baan bij een effectenbank terwijl ik in de avonden en weekenden mijn studie Rechten deed. Mijn doel: zo snel mogelijk het huis uit, want leuk was anders. Uiteindelijk ging ik weg op mijn 19e, maar niet zonder gevolgen. Jarenlang werd ik gestalkt en bedreigd door mijn vader. Er was een periode dat collega’s zelfs op de uitkijk stonden en dat ik politiebescherming had. Het heeft mij echter nooit weerhouden en ik ben altijd blijven werken, wat er ook gebeurde. “Something inside so strong,” zong Labi Siffre. En zo voelde het ook.

Na totaal 10 jaar in dienstverband werken bij de effectenbank en een advocatenkantoor begon het rond het millennium al te jeuken: hoog tijd voor een andere manier van leven. Inmiddels was ik bedrijfsjurist, maar ik wilde meer vrijheid en dynamiek. Tijd voor mezelf, reizen. Mijn aandacht ging steeds meer naar persoonlijke ontwikkeling en bewustwording en daar wilde ik meer mee gaan doen.

Ik had ook het gevoel dat ik tijd moest inhalen. (Soms denk ik dat dit gevoel nooit helemaal weg is gegaan.) Maar ja… het leven heeft soms andere plannen en uiteindelijk was het pas in 2007, na de zelfdoding van mijn tweede partner, dat ik de overstap maakte. En wat voor een…
De eerste jaren bleef ik als bedrijfsjurist werken, maar op gegeven moment kreeg ik steeds meer werk in binnen- en buitenland als spiritual medium & trainer persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, en was het niet langer mogelijk dit te blijven combineren.

Ik werk nu voornamelijk als (legal of executive) assistant en ik heb ongelooflijk veel geluk dat ik mijn interim opdrachten kan combineren met mijn werk als trainer. Ik vind het mooi dat opdrachtgevers zoveel interesse tonen en soms zelfs ruimte creëren om dat te kunnen blijven doen. Iedere opdracht geeft mij weer nieuwe inzichten, niet alleen over het werk zelf, maar ook over mensen en (veranderingen in) cultuur. Dit neem ik allemaal weer mee in mijn volgende opdrachten, en in mijn werk als trainer. Het is onderdeel van persoonlijke ontwikkeling, maar mijn ontwikkeling is ook die van anderen, want dat is toch een beetje mijn motto: life is for betterment of self and others. Kortom, ik heb “the best of both worlds”.

Een enkele keer gaan mijn gedachten nog wel eens terug naar die tijd in het Oosterdok: aardappels schillen, friet persen en voorbakken. De rest vergeet ik dan maar. En dan kijk ik waar ik nu ben: ik ben gezond, ik heb ontzettend lieve en leuke mensen om mij heen (in werk en privé) en ik heb het goed. Dat is wat ik wil delen met anderen: you can rise above your raising and decide who you’re going to be. Er is altijd een keuze, zowel in je werk als privé.
Behalve de rijkdom in ervaringen, talloze ontmoetingen in binnen- en buitenland en de vriendschappen, geeft deze manier van werken mij vrijheid. En dat gevoel, mijn gevoel, is nu met geen pen te beschrijven.

 

Liesbeth Jusia

 



Reacties via Disqus