weten wat er speelt
kennis delen

Topsport is niet goed voor je

OPINIE - 01 oktober 2013

Het echte cruciale verschil zit ’m in wat je niet ziet en dat is dat topsporters (ook de nationale hockeydames) bewust de grenzen van hun kunnen opzoeken en er regelmatig overheen gaan, gedreven door passie en de grenzeloze ambitie om te winnen van de tegenstander.

Mijn zoon van veertien roeit al een tijdje in de wedstrijdselectie van zijn club. De ambitie is voor iedereen duidelijk: Eén keer meedoen aan de Olympische Spelen, het liefst in de ‘acht’, want dat is de koningsklasse. In Nederland trainen dagelijks zo’n tweehonderd jongens van zijn leeftijd voor diezelfde ambitie voor één van de acht stoeltjes. Zes keer per week aan de bak. Iedere keer uit de boot komen met bebloede handen (“dat hoort zo, Pap”). De ongeschreven regel is, dat als je nog niet hoeft over te geven in de boot, dan ga je waarschijnlijk niet hard genoeg. Een opmaat naar topsport.

Topsporters zelf komen er voor uit: topsport is ongezond, in veel gevallen zelfs extreem ongezond. En ondanks alle ontberingen, zowel in tijd, geld als gezondheid, niet alleen voor zichzelf maar ook voor de dierbaren in hun omgeving, zeggen vrijwel alle topsporters: “Ik zou het niet anders willen”. De ambitie is domweg te sterk. 

Ondernemers zijn er in veel soorten en maten. Het merendeel van de 1,1 miljoen ondernemers doet dat om financieel zelfstandig te kunnen zijn en meer ambitie is er eigenlijk ook niet. Maar er is ook een grote groep ondernemers, die wel vanuit een sterkere ambitie met ondernemen begonnen zijn, soms om rijk te worden, of beroemd, of invloedrijk, of omdat er een droom in hun hoofd zit om iets bijzonders voor de wereld te doen. Iets te creëren en naar de markt te brengen. Dat zijn ondernemers gedreven door passie en ambitie, gedreven om te groeien, om iedere concurrent uit de markt te drukken. Dat zijn ondernemers, die topsport bedrijven.

En zouden die ras-ondernemers niet ook gewoon hun grenzen opzoeken en daar af en toe over heen gaan? Zoals Epke Zonderland dat doet, maar dan de grenzen van het zakendoen? Kent de door-ambitie-gedreven-ondernemer die grenzen wel zo goed of rekt hij die in het belang van ‘een hoger belang’ wel eens op? Is het schenden van integriteit niet een beetje vergelijkbaar met de bloedende handen van mijn zoon? “Dat hoort zo”.

Ambitie verblindt de topsporter en verblindt de ondernemer net zo goed. En je mag voor beiden wensen dat ze mensen in hun directe omgeving hebben, die dat begrijpen, af en toe een spiegel voorhouden en zo nodig voor dat beetje weerstand zorgen. Dat zou net zo goed een rol voor de secretaresse van de ondernemer kunnen zijn. Als die er tenminste genoeg om geeft.

 

Door: Han Dieperink