weten wat er speelt
kennis delen

Oude wijn in nieuwe vaten…

OPINIE - 01 april 2013

Tussen 1979 (afronding van mijn ESA-opleiding) en 2012 heb ik zoveel hypes langs zien komen. De secretaresse als gatekeeper, de secretaresse als regisseur, de secretaresse als informatiemanager, de secretaresse als facilitator, de secretaresse als ondernemer, en sinds eind vorig jaar de secretaresse als community manager.
Wat is er eigenlijk mis met alleen het woord secretaresse? Is er iets mis met de naam of gaat het (toch) om de inhoud? 

Terwijl ik me op internet verdiep in de functie van community manager (een community manager is een senior op het gebied (of snijvlak) van PR, communicatie en/of marketing) lees ik ook over de secretariële revolutie die nu echt in aantocht is! Spannend, laat eindelijk maar komen die revolutie! Wie schetst mijn verbazing (en ook teleurstelling) als ik lees dat die revolutie vooral bestaat uit het gebruik van de nieuwste technische snufjes (overleg met je baas via Skype, notuleren op de Ipad, klanten binden via Linkedin, Twitter en Facebook, werken in de cloud, msn’en met collega’s). Ik vraag me dan oprecht af wat daar inhoudelijk voor een secretaresse zo revolutionair aan is. Misschien snap ik het niet of wil ik het niet snappen. Ik werk al jaren (succesvol) als freelancer (zowel op secretarieel als projectmanagement gebied) en houd echt van (grote) veranderingen. Maar in het bovenstaande kan ik geen enkele inhoudelijke verandering ontdekken. Neem nou notuleren op de Ipad t.o.v. notuleren op de oude wijze. Ja, het gaat vast sneller en efficiënter maar iemand die het notuleren niet beheerst (hetzij doordat zij niet in staat is bij- en hoofdzaken van elkaar te onderscheiden hetzij doordat zij de grammatica niet beheerst) wordt niet opeens een uitstekende notuliste omdat zij via de Ipad werkt. 
Over het bovenstaande ben ik dus verbaasd of hooguit wat teleurgesteld maar ik haal mijn schouders op en besluit door te gaan met ademen. 

Maar dan gebeurt het…. Valt mijn oog opeens op een zinnetje waarover ik me echt opwind. Ik lees: “De klassieke, uitvoerende secretaresse verdwijnt. Er wordt veel meer een appel* gedaan op haar professionaliteit, verantwoordelijkheid, zelfstandigheid, proactiviteit en zelfsturing”. In welk jaar leven wij? Toen ik vanmorgen wakker werd was het toch echt al 2013!! Een echte (top) secretaresse met een gedegen opleiding en een goede staat van dienst, voert haar werk al jaren volgens de bovengenoemde vijf kernwoorden uit. En gek genoeg ken ik díe professionals wel, in tegenstelling tot de secretaresses die nu ook community manager moeten worden! Wordt deze “nieuwe” revolutie ons aangepraat of komt ze uit de beroepsgroep zelf? En als het eerste het geval is: heeft een revolutie die niet van binnenuit komt überhaupt kans van slagen? En als het tweede het geval is: waarom vind ik er dan vanuit de beroepsgroep niets over op het internet? Ik houd mij aanbevolen voor reacties van de nieuwe generatie secretaresses (en hun manager(s)).

Het is mijn eerlijke mening dat de secretariële revolutie al jaren bezig is (waardoor het woord revolutie ook niet meer correct is) waarbij die eerdergenoemde vijf kernbegrippen voor een echte professional al jaren de norm zijn.
Dat er collega’s zijn die “ik wordt”schrijven, die “hun hebben” zeggen, die niet in staat zijn om een simpele agenda te beheren, die nog nooit hebben gehoord van een bijgewerkt vergaderverzoek, die in een (te) diep decolleté de bezoekers ontvangen, die niet over organisatie-sensitiviteit beschikken, die geen flauw idee hebben hoe ze een groot Excel-sheet moeten printen, is al erg genoeg. Dat zij zich ook secretaresse (mogen) noemen, is frustrerend maar overkomelijk. Kwaliteit verloochent zich uiteindelijk nooit. Maar kunnen we het juist daarom alsjeblieft niet meer over de secretaresse hebben?

Zo, ik voel mij een stuk beter nu ik mijn zegje heb mogen doen. Wat een feest om “gewoon een uitstekende secretaresse” te zijn die haar functie - zonder kunstmatig aangeplakte bijzinnen - op topniveau kan uitoefenen! Die gewaardeerd wordt door haar manager(s), collega’s en klanten, die zich verdiept in de nieuwe technische mogelijkheden maar die de belangrijke bedrijfsmatige inzet van social media aan de experts kan, mag en wil overlaten. 
En ik neem mij voor dat de enige secretariële (r)evolutie waaraan ik nog aandacht schenk en die mij op de barricades krijgt, de strijd is voor een betere salariëring voor die echte vakvrouw die weet dat haar waardevolle toevoeging niet in een bijzinnetje ligt verborgen.

Nieuwe wijn in oude vaten…. Daar proost ik graag op!

 

Door: Marjan Reitsma