Catch of the day
28 februari 2018

Olympische Spelen - Golden girls & boys



Normaal gesproken hou ik niet zo van wintersporten. Behalve als er Olympische Winterspelen zijn,  dan ben ik één van die 17 miljoen coaches, thuis op de bank, die overal verstand van heeft. Wat een geweldige prestaties van onze schaatsvrouwen en –mannen. Hup Team NL. Schaatsen is echt ons ding. Maar ik zag ook hele leuke andere wintersporten, zoals half pipe, freestyle skiën, aerials, kunstrijden, ijshockey. Behoorlijk spectaculair allemaal. Behalve curling, dat is een vreemde eend in de bijt. Een kruising tussen snooker en bowling op het ijs, hilarisch en erg rustgevend. Een zen-momentje tussen het spektakel. 

Zoals gezegd, wat deed Nederland het goed en wat hebben we veel medailles mee naar huis genomen. Een absolute topprestatie. Als topsporter leef je naar dit hoogtepunt. Alles moet wijken om deze Olympische prestatie neer te zetten.  De sporter doet het niet alleen, hij of zij kan dit alleen maar doen met een fantastisch team om zich heen zoals een goede coach en een medische staf. Zij zorgen ervoor dat alles voor hen is en wordt geregeld zodat de sporter zich alleen hoeft te focussen op zijn/haar topresultaat en het behalen van een medaille. Eigenlijk heel egoïstisch. Een sporter is alleen met zichzelf bezig en zo min mogelijk met de buitenwereld want dat leidt alleen maar af van het resultaat. Ze pieken dan ook maar heel even. Als ze eenmaal de 30 jaar zijn gepasseerd dan is het over met de sportcarrière en moeten ze een nieuwe carrière of ambitie vinden. Veel sporters worden dan sportcommentator of trainer/coach om de volgende generatie Sven Kramertjes weer naar topprestaties te begeleiden.  

Coach

Misschien een beetje rare vergelijking maar eigenlijk zijn wij ook een beetje ‘coach’. Natuurlijk werken wij niet voor een Sven Kramer, Kjeld Nuis of Irene Wüst en schreeuwen we niet, in oranje uitdossing, langs de kant, hup, hup of go, go. Nee, maar er zijn wel gelijkenissen met hun coaches zoals een Jac Orie of Jeroen Otter (shorttrackploeg). Als trainer/coach doe je er alles aan om je sporter tot een topprestatie te brengen en dat doen wij eigenlijk ook. Wij, de assistants, zorgen en begeleiden dag in en dag uit onze managers, om hen tot topprestaties te brengen. Iedere dag zijn wij bezig om voor de ander te denken en te zorgen, zodat alles is geregeld en hij of zij optimaal zijn of haar topfunctie kan uitoefenen. Ga maar na: agendabeheer, meetings en reizen regelen, alles wat wij doen zorgt ervoor dat de manager en zijn bedrijf soepel kunnen draaien. Net als een coach zijn wij een radertje in het systeem. Een coach ontzorgt 24/7 de sporter. Ontzorgen is our middle name. Het woord ontzorgen klinkt misschien wat ouderwets maar bottom line doen we dat wel de hele dag en nog steeds, hoe het vak ook is veranderd en gedigitaliseerd.  

Weten wat de concurrentie doet. Bij ons werkt dat ook zo, het bedrijf moet op de hoogte blijven van de ontwikkelingen van haar ‘concullega’s’. Voor je het weet loop je achter en kan het bedrijf de concurrentie in de markt niet meer aan. Ook wij moeten de concurrentie voor blijven, alleen gaat het bij ons niet om honderdsten van seconden.

Sparringpartner

Een coach is een sparringpartner en klankbord van de sporter. Als het tegenzit is hij degene die het eerste te maken krijgt met het afreageren van de sporter. Klinkt dit niet heel bekend? Daar hebben wij ook veel mee te maken. Bij ons worden geen schaatsen door de kamer gegooid maar wij merken het als eerste als het mis gaat, en ook als het goed gaat. Wij bedrijven ook topsport. Ik heb dat met name meegemaakt in crisissituaties. Ik was toen niet alleen een sparringpartner of klankbord maar probeerde ook de mensen om mij heen te motiveren en de moed en humor erin te houden. Dan is het alle ballen tegelijk in de lucht houden. Op zo’n moment word je geleefd, de buitenwereld doet even niet meer mee. 

Vertrouwen

Het allerbelangrijkste is de klik tussen sporter en coach. Dit vertrouwen is onontbeerlijk. Dat is voor ons ook een must want anders kunnen wij niet functioneren. Vertrouwen is denk ik de basis van iedere samenwerking, niet alleen met je manager maar ook met je collega’s. Als je niet kunt samenwerken dan heeft het geen zin. Samen kom je verder dan alleen, het gaat om het collectief. Een coach moet zorgen dat het teamgevoel goed is en dat er geen wrijvingen onderling zijn want anders leidt dit niet tot het gewenste topresultaat. Zo zwart wit is het voor ons niet maar onenigheid in het team zorgt ook bij ons voor spanningen. Dat maakt het werk niet leuker of makkelijker. Je bent afgeleid van waar het echt om gaat en het kost een hoop onnodige energie en tijd.
Net als sporters zijn onze topmannen en topvrouwen zeer gedreven met hun vak bezig. Ook zij focussen zich geheel op het eindresultaat. En ook zij kunnen dat niet alleen en hebben een team nodig om dit voor elkaar te krijgen.

De sporter krijgt de gouden medaille maar uiteindelijk verdient het hele team goud. Daarom mogen wij onszelf ook weleens een gouden schouderklopje geven.



Reacties via Disqus