Catch of the day
16 mei 2018

Moeder Natuur



In onze hoog ontwikkelde technologische wereld denken wij de natuur naar onze hand te kunnen zetten, maar dat loopt wel eens anders dan verwacht. Neem als voorbeeld de situatie in de Europese wijngaarden van begin vorig jaar. Het was een zeer zachte winter met in december slechts een enkel moment met temperaturen beneden nul. De wijnstokken waren er goed tegen bestand en gingen ‘in winterslaap’. Niets aan de hand zou je zeggen. 

Let op de Perigée 

Maar….. januari, februari, maart en april waren zacht, zozeer zelfs dat ik in februari in t-shirt en korte broek door Bordeaux liep. “So far so good” zou je zeggen maar het gevaar loerde. De wijnstokken kwamen ‘en masse’ uit hun winterslaap en begin april waren er overal knisperend groene blaadjes zichtbaar.

De eerste waarschuwingsbellen gingen rinkelen tijdens mijn bezoek aan een biodynamisch werkende wijnbouwer op de Côtes de Castillon. Het was begin april, zijn wijngaarden zagen knalgroen en leken kerngezond. “Let op de Perigée” liet hij weten, dat is het laagste punt ten opzichte van de aarde in de cyclus van de maan. “Eind april is het zover en ik voorspel grootschalige nachtvorsten” was zijn visie. Het is voor techneuten en wetenschappers meestal niet te bevatten of begrijpen als agrariërs die dicht bij de natuur staan en biodynamisch werken allerlei voorspellingen doen. Het is ‘boerenverstand’ waarop zij hun visie baseren en dat is iets ongrijpbaars.

Helikopters

Er was in de eerste dagen van april al hier en daar wat milde vorst gesignaleerd. Min één levert doorgaans geen schade op. De zachte winden uit het zuiden losten eigenlijk het probleem op toen opeens op 27 april de wind tot stilstand kwam. Geen luchtbeweging betekent gevaar. Sommige wijnbouwers ‘met diepe zakken’ huurden helikopters in om laag over hun wijngaarden te vliegen waardoor de lucht weer in beweging kwam. Andere wijnboeren plaatsten kleine vuurpotjes tussen de rijen met wijnstokken om de lucht te verwarmen en daarmee ook in beweging te krijgen. Maar voor veel wijnbouwers was er geen ontkomen aan en toen het kwik op min negen stond, twee nachten achtereen, was het gedaan met de prille bladgroei. In één klap werden er in verschillende wijngebieden enorme verliezen geïncasseerd. Om ze even van een cijfer te voorzien, Bordeaux verloor in die twee nachten een slordige 1.6 miljard Euro. Maar ook elders was het ‘raak’. In de Loire en in de Languedoc bijvoorbeeld liepen wijnbouwers 20 tot 100% schade op. En de ellende bleef niet beperkt tot Frankrijk want ook in Spanje en Italië deelde moeder natuur rake klappen uit.

In het glas

Na een ramp van deze omvang rijst de vraag hoe het kwalitatief zit met het geplukte fruit. Na uitgebreide bezoeken aan verschillende wijnlanden durf ik wel te zeggen dat wát er is geoogst van prima kwaliteit is. Soms zelfs uitzonderlijke. Een uitgebreid verslag over 2017 schreef ik voor onze eigen wijnkrant, Wine Story genaamd. Een lichtgewicht pdf versie hierbij. Mocht u graag over de gehelde (gedrukte) wijnkrant beschikken dan is een mailtje naar info@bosmanwijnkopers.nl voldoende.



Reacties via Disqus