Catch of the day
10 december 2018

Ine-exit



Van Brexit naar Ine-exit. Want dit is mijn (voorlopig) laatste column.
Mijn vorige column over de Brexit was namelijk heel toepasselijk. Want in januari 2019 ga ik in Londen werken en wonen.

Het bedrijf waar ik voor werk heeft ook daar een vestiging en ik word voorlopig  2 jaar in Londen gedetacheerd. Kijk er enorm naar uit en vind het erg spannend, zeker met de komende Brexit. Maar wat een hoop geregel. Woonruimte in Londen is bijzonder schaars. Zag mezelf al ergens op een bank bij een collega slapen. Na een hoop gedoe heb ik nu een klein gemeubileerd studiootje gevonden ergens in de buurt van St Pancras station. Handig want dan kan ik ook eens met de trein op en neer naar Nederland. Voor mijn appartement hier in Amsterdam heb ik inmiddels een huurder. De afgelopen jaren heb ik weleens horrorverhalen van expats gehoord. Ging altijd over wat er allemaal bij zo’n verhuizing komt kijken. Nu begrijp ik waar ze het over hadden. Het is inderdaad heel veel. Gelukkig kan ik mijn spullen hier laten en/of opslaan. Lang leve de Shurgards. Ik neem voornamelijk koffers met kleding etc. mee. Maar als je met een heel gezin moet verhuizen komt er wel wat meer bij kijken natuurlijk. Gelukkig zijn er tegenwoordig expat bureaus die je daarbij goed kunnen helpen.

De Brexit ga ik dus van dichtbij meemaken. Ben benieuwd. Ik volgde het al op de voet en nu natuurlijk helemaal. De afgelopen weken ben ik al een aantal keren op ons kantoor in Londen geweest. De sfeer is daar heel anders. Ook al werk ik bij een internationaal bedrijf, de bedrijfscultuur in London is echt anders dan hier. Hier is het veel vrijer en makkelijker en daar is het wat stijver, ‘sophisticated’ en hiërarchischer. Dat heeft zeker z’n charme maar het zal wel even wennen zijn. Ook de dresscode is anders, veel zakelijker en wat meer ‘strak in het pak’. Zeker ook omdat ik voor een Engelse manager ga werken moet ik mij aan deze stijl aanpassen. Nogmaals, ik heb er veel zin in. Op mijn leeftijd (net 50 jaar geworden) is dit een mooie kans. Ik heb London altijd een geweldige stad gevonden en nu mag ik er twee jaar van gaan genieten.

Inmiddels is de maand december aangebroken en de feestdagen komen er weer aan. Bij mij in de straat staat al in menig huis de kerstboom te pronken. Het lijkt wel of het ieder jaar eerder wordt. Al vanaf oktober ligt de kerstversiering in de tuincentra. Mijn kerst staat nu in het teken van verhuizen dus bij mij dit jaar geen boom. Wel heb ik last van kerststress. En ik ben niet de enige. Bij mij op kantoor is iedereen weer besmet met het bekende kerststress-virus. Alles moet weer voor 21 december gedaan worden want daarna lijkt het net of de wereld drie weken ophoudt te bestaan. Zo grappig, het is overal ieder jaar hetzelfde liedje, bij welk bedrijf je ook werkt.  

Zoals ik hierboven al schreef betekent mijn vertrek naar London ook dat ik helaas stop met mijn column. Met veel plezier heb ik elke maand mijn column geschreven maar in Londen gaat me dit (voorlopig) niet meer lukken.

Ik wens jullie allemaal gezellige feestdagen en een mooi 2019 toe.

 



Reacties via Disqus