Catch of the day
29 januari 2018

Druk druk druk – lang leve de stilte



Wat hebben we het toch allemaal druk. Ik stond afgelopen week bij de tramhalte en het viel me op dat niemand meer gewoon voor zich uit kijkt maar alleen in de weer is met zijn smartphone. Ook in de tram viel me dat op, niemand kijkt meer uit het raampje, men tuurt allemaal op een schermpje. ’s Avonds thuis, mijmerend op de bank, zonder tv aan, genoot ik even van de stilte en realiseerde ik me dat ik dat ook bijna nooit doe. Mijn smartphone of iPad liggen in de buurt en de tv staat bijna altijd aan. En stilte..… Het is in Amsterdam nooit stil, zeker niet waar ik woon. Stilte is in de grote stad een uitdaging. Altijd is er verkeer te horen, mensen op straat, muziek of tv-geluid uit een ander appartement, overvliegende traumahelikopters en sirenes van politie- of ziekenauto’s. Over geluid gesproken. Ik zit op yoga en de yogaschool is gelegen onder de landingsbaan naar Schiphol. Echt een enorm kabaal, vooral als tijdens de meditatie de vliegtuigen overvliegen. Weinig stilte dus. Terwijl de yogalerares rustig zegt: geniet van de stilte in jezelf, hoor ik de ronkende vliegtuigen overgaan.

Ook van het gewoon niets doen in het weekend wordt iedereen onrustig. In deze drukke maatschappij met alle digitale prikkels van bijvoorbeeld social media is het gewoon even niets doen een onmogelijke opgave. Probeer het maar eens. Hoe lang duurt het voordat je toch de smartphone hebt gepakt of tv hebt aangezet of wat dan ook. Zelfs wandelend in het Amsterdamse bos of Vondelpark zie ik mensen hun hond uitlaten en allemaal kijken ze op hun telefoon. Ze kijken niet eens naar hun hond en genieten zeker niet van hoe mooi het bos eigenlijk is. Dit klinkt natuurlijk allemaal heel suf maar toch is het zo. Wanneer geven wij ons zelf even rust? Is dat alleen maar op die zo-lang-naar-uitgekeken-vakantie? En is het dan ook werkelijk rustig met alles wat we dan weer ‘moeten’ doen en ‘moeten’ zien? We moeten dan ook weer zoveel in een korte tijd.

Met onze drukke banen en het steeds voor anderen denken en doen is het wel eens fijn als we een keer niets hoeven doen en onze hersens een time out kunnen geven. De hele dag door worden we op ons werk blootgesteld aan allerlei prikkels, vooral digitaal of van collega’s. Ik had vorige week een paar dagen waarop het de hele dag door een soort zoete inval was. Iedere keer als ik weer verder wilde gaan met waar ik gebleven was stonden er weer vragende collega’s en bezoekers aan mijn bureau. Leuk natuurlijk, hoort er bij maar het vergt ook een hoop energie. Aan alle kanten werd er aan me getrokken. Niet nadenken, doorgaan en keep smiling. We hadden een paar zieken en wintersporters waardoor er een hoop werk verdeeld moest worden. Toen ik laat thuiskwam was ik behoorlijk moe en had ik behoefte aan rust. Zoals mijn ouders zouden hebben gezegd: behoefte aan rust, reinheid en regelmaat. Dat had ik inderdaad even nodig. Zo gek was dit ouderwetse gezegde nog niet. Even uit de waan van alle dag stappen.

Dit jaar word ik 50 en dat is voor mij een moment van zelfreflectie. Klinkt oud maar ben er happy mee. Als ik zo om mij heen kijk hoe druk de dertigers het tegenwoordig hebben, met relaties, kinderen, werken/carrière maken, ambities vervullen, zorgen voor een killerbody, de nieuwste trends bijhouden etc. Al die stress om het zo ‘perfect’ mogelijk te doen. De verwachtingen zijn heel hoog en er moet nog beter gepresteerd worden. Het eeuwige moeten. Er moet zoveel om überhaupt de dag rond te krijgen, laat staan een week. Bellend en Whatsappent op de fiets of joggend met een trendy kinderwagen in het park. Nergens tijd voor hebben. Alles doen met versnipperde aandacht. Vind je het gek dat er zoveel millennials zijn met een burn-out. Het voordeel van 50 jaar is, het opgejaagde gevoel niet meer te hebben. Tuurlijk zorg ik ervoor dat ik er goed uitzie en is het hectisch op mijn werk en heb ik een druk sociaal leven. Maar het overal achteraan moeten hollen en het maar mee moeten doen is er niet meer. Ik ben rustiger geworden, kan beter met stress omgaan, kan ook makkelijker loslaten, kan beter relativeren, ben vrolijker en geniet meer van de simpele dingen in het leven.

Zoals gezegd tegenwoordig moet alles. Alles is hip en trendy. We moeten ook alle trends volgen en vervolgens moeten we het met zoveel anderen delen. Misschien is het ook leuk om het een keer voor jezelf te houden, te genieten van je ervaringen en het alleen met jezelf te delen. Wie weet tot wat voor mooie inspiratie dat kan leiden. Dus dit keer geen column over het secretaressevak maar meer een pleidooi om meer stil te zijn en af en toe eens de rust op te zoeken. Ga de uitdaging aan. Zet je smartphone en tv een keer uit en pak een boek of tijdschrift of staar gewoon eens voor je uit. Dat mag best, echt waar!



Reacties via Disqus