Catch of the day
2 juli 2018

Dresscode



In het kader van het Amsterdamse festival “we make the city”, was ik zaterdag aanwezig bij een modeshow, Hope van Bas Kosters. Creatief, avant-gardistisch en kunstzinnig, maar niet draagbaar. Alle kledingstukken waren gemaakt van duurzame materialen en reststoffen want ook de modewereld gaat met de tijd mee, wordt steeds duurzamer en minder verspillend.

Live modeshows vind ik geweldig, de opzwepende muziek, de modellen over de catwalk, het publiek, zien en gezien worden en natuurlijk de kleding. Ik zou willen dat ik zo creatief kon zijn. Ook al is het niet draagbaar en is het kunst, je moet het maar bedenken. Iedere keer weer een nieuw thema voor een nieuw seizoen. Telkens opnieuw inspiratie omzetten tot vernieuwende kledingkunst. Niet alleen de catwalk is leuk maar ook het publiek. De echte fashionista’s. Hoe zij gekleed gaan is op zich al een show. De kleuren, de dessins, alle lengtes, stiletto hakken of army boots, alles kan en mag. Niet echt kleding voor een secretaresse tenzij je in de modebranche werkt. De durf hebben om je zo extreem te kleden. Toch inspireert het. Na thuiskomst dacht ik aan een blouse die op een stapel voor de kringloop lag. Na de show bedacht ik ineens een andere combinatie zodat ik ‘m naar kantoor aan kon. Niemand zag dat deze blouse uit de 90’er jaren kwam.

Voor de echte inspiratie zag ik laatst een filmpje op you tube van een Chanel modeshow, de Cruise collection. Een heel ander genre in een heel ander segment. Erg mooi, een absolute aanrader om dat eens te bekijken. Zo knap hoe Karl Lagerfeld al decennia lang met hetzelfde Chanel-thema zo vernieuwend kan zijn. Dan is het secretaressevak best saai. Alhoewel, is dat wel zo? Er is op kledinggebied in secretaresseland de afgelopen jaren veel veranderd. Carina van der Kloet geeft in haar column op de Pro Assistance website leuke tips over de zomerse dresscode voor een secretaresse. Heel handig want ik heb het ook weleens anders gezien.

Toen ik begon als secretaresse in de 80’er jaren waren de (ongeschreven) kledingvoorschriften echt anders. Zoals ik al eens in een eerdere column schreef was een gewone lange broek, toen nog pantalon geheten, not done. Het was een rok, blouse met óf een colbert óf een net vest. De roklengte was toen onder de knie, een rok boven de knie was überhaupt ondenkbaar. Ik hield enorm van kleur en probeerde het saaie donkerblauw, grijs of zwart iets op te fleuren, maar dat was soms op het randje. Ik kreeg regelmatig opmerkingen zoals ‘ben je bang dat ze je niet zien’ of ‘wil je soms opvallen’? Richting 90‘er jaren werd het steeds losser en was het dragen van een ‘pantalon’ normaal, broekrokken waren toen zelfs in de mode, de roklengte werd korter. Eigenlijk lijkt de huidige mode veel op de mode van die tijd. Als ik nu in de stad loop heb ik constant een déja vu. Met de eeuwwisseling kon eigenlijk alles. Maar dat zorgde ook voor een volgend probleem.

Eind jaren 90 werkte ik bij een middelgroot beursgenoteerd bedrijf waar men voor de zomerperiode toch een soort huishoudelijk reglement had opgesteld met kledingvoorschriften. Op vrijdag hadden we ‘casual vrijdag’ ingesteld. Dan kwamen alle spijkerbroeken, spijkerjasjes en spijkerrokjes tevoorschijn. Maar toen het een warme zomer was, was er een aantal jonge meisjes die naar kantoor zulke korte rokjes aantrokken… Dat kon echt niet. Er was er zelfs één die met een piepklein spijkershortje, gedecolleteerd hemdje en teenslippers het pand inliep. Het was weliswaar 30 graden maar toch… Zij had overigens geen representatieve functie, was een prima werknemer en werkte in het callcenter. Ze had die dag de pech dat mijn baas net uit zijn dienstauto stapte en achter haar het pand inliep. Hij kwam helemaal onthutst mijn kamer binnen en zei, dit kan echt niet meer, dit gaat te ver, we gaan nu ook kledingvoorschriften voor de casual vrijdag instellen. Overigens was het nog lastig om zo’n reglement op te stellen want waar leg je de grens? Je mag toch verwachten dat men weet wat je wel en niet naar kantoor kan dragen en wat je beter in je vrije tijd kunt dragen. Blijkbaar niet.

Inmiddels is het allemaal nog makkelijker geworden. Niet wat betreft de minirokjes of decolletés  maar verder mag eigenlijk alles, het is nog meer casual geworden. Ik hou van kleding en vind het erg leuk om me representatief te kleden voor de dag die komen gaat. Zijn er veel vergaderingen of bezoekers van buiten, dan kleed ik mij ernaar. Is het bijvoorbeeld een vrijdag zonder bezoek, dan is het casual vrijdag. Is er een evenement dan trek ik iets aan wat bij deze bijeenkomst past of volgens de opgelegde dresscode. Dit is natuurlijk allemaal afhankelijk van het soort bedrijf waar je werkt.  Mijn conclusie is: als je van mode houdt en het leuk vindt om representatief te zijn dan is het secretaressevak het juiste vak. Je kunt jezelf echt laten zien, in letterlijke zin.



Reacties via Disqus