Catch of the day
17 november 2016

De wereld van Pro Assistance in 100 dagen



Als je het Google vraagt, zijn de eerste 100 dagen van een nieuwe baan vooral vol ‘valkuilen’ en ‘onzekerheden’. Je kunt tips vinden ‘hoe te overleven’ of lezen over de ‘100 day dip; how to recover quickly’.[1] Schijnbaar is de 100 dagen periode een mijnenveld. En een cruciale tijdspanne voor je integratie waarna je in een gat valt of als een compleet klaargestoomde collega ontwaakt.

Ik ervaar geen gat. Eerder een beloftevol begin van een onafgebroken leerproces in een mensgerichte rol. Als consultant Werving & Selectie kun je niet even een sprintje trekken. Dat wordt mij snel duidelijk als ik in al mijn enthousiasme alles zo snel mogelijk probeer te begrijpen en vervolgens ook nog te duiden. Dat gaat dus niet.

Ik faal in het tempo; als aanvankelijke leek in de management support discipline, nieuweling in een organisatie en starter in deze adviesrol merk ik dat ik geen grip heb op waar ik nu eigenlijk voor ben aangenomen. Oefenen, luisteren, kijken en nog meer oefenen benadrukken mijn collega consultants herhaaldelijk. Niet geheel toevallig ook deugden in management support. Ik hoor ze wel, maar wil stiekem sneller. Een oefening op zich voor de druktemaker die ik wel kan zijn.

Wat oefen ik dan? De juiste informatie vergaren over de drijfveren, doelen en veranderende wensen van kandidaten en opdrachtgevers. Ook het vervolgens zonder vooroordeel maar met een oordeel kernachtig vertalen van mijn selectie naar collega’s en opdrachtgevers. Dit vergt tijd, aandacht en kunde. En kun je dus niet ‘hatseflats’ oppakken (een typische term uit het Pro Assistance ‘bedrijfswoordenboek’).[2]

Ook een netwerk ontstaat niet ‘hatseflats’. Dat kost aandacht, vraagt om respect en creëert authenticiteit. Ik merk op hoeveel vrolijke energie al mijn collega’s hun relaties geven. En hoezeer zij belang hechten aan het werkelijk (leren) kennen van een individu. Ik probeer een hoop ‘in te halen’: honderden namen, gezichten, functies, opdrachten. En iedereen kent (bijna) iedereen. Langzaam maar zeker ontvouwt zich in mijn hoofd een web vol eerste draden (die kent die, werkt daar bij haar, dol op die rol).

Vanuit deze blauwdruk probeer ik, net als mijn collega’s die mij hun wereld laten zien, ook met mijn persoonlijkheid vorm te geven aan mijn zelfstandige rol. En dat kan met het fijne en stabiele team van Pro Assistance, waar iedereen absoluut anders denkt en handelt.[3] Aan de lunchtafel heerst op een heerlijke open manier het adagium ‘agree to disagree’.[4] Sparren over en feedback geven op opdrachten, bijeenkomsten, websiteteksten, facility en wat al niet meer gebeurt ook in een gezamenlijke setting. En ondanks de verschillende persoonlijkheden staan alle neuzen dezelfde kant op. Inspirerend voor mij als new girl.

Nu voortborduren op mijn blauwdruk, tijd om door te pakken. Want ik ben inmiddels compleet klaargestoomd. Het Pro Assistance netwerk en mijn eigen netwerk vormen een steeds mooier web en belofte. En mijn eigen belofte? Altijd vanuit een positief mensbeeld opdrachtgevers en kandidaten verbinden.

[1] Wil je deze tips echt? Zie o.a. http://idealistcareers.org/the-first-100-days-at-a-new-job/

[2] Het ‘snel voor elkaar krijgen’: wordt soms positief maar meestal negatief gebruikt

[3] Zie voor een tweede testimonial van het fijne, stabiele team de blog van mijn collega Kim

[4] Het ‘overeenkomen om geen overeenstemming te hebben’: wordt rond het middaguur gebruikt voor discussies over mensen, musicals en meer.

 

Susanne 

 



Reacties via Disqus