Catch of the day
20 januari 2016

Bezint eer ge begint



Voor het geven en verwerken van gekregen feedback bestaat er een groot aanbod aan opleiders, trainers en coaches. Blijkbaar is het dus een hele kunst. Aan de ene kant moet je je niet persoonlijk laten raken bij het ontvangen van feedback, maar aan de andere kant is het blijkbaar ook lastig om op een opbouwende manier feedback te geven. Hoewel het krijgen en geven van feedback heel nuttig is, lijkt het dus ontzettend lastig. Of het nu de kritische of positief opbouwende versie is. We herkennen allemaal de emoties die hierbij horen. Bang dat iemand boos of geïrriteerd raakt. Kun je je boodschap wel op de juiste manier overbrengen? Komt het bij die ander wel goed over? Voelt iemand zich niet aangevallen of juist verlegen? Complimenten worden weggewuifd of kritiek misschien verkeerd opgepakt.

Prikkende oma’s

We hebben allemaal met feedback te maken. Dagelijks is misschien wat overdreven, maar wekelijks toch zeker. Ook in onze privésituatie. Hoe vaak hoor je niet dat kinderen zo heerlijk eerlijk zijn. Zonder schroom zeggen ze wat ze vinden. En het mooie is: dit wordt altijd als positief ervaren. Je weet namelijk dat het bijna altijd waar is en dat hun observatie terecht is. Een oudere dame was naar de schoonheidsspecialiste geweest en zei: “blij dat ik de haartjes uit mijn gezicht kwijt ben. Mijn kleinzoon zoende me en zei: bah oma, u prikt”. Als ik zelf 2 grote haren uit iemands kin zie groeien, dan ga ik heel omslachtig kenbaar maken dat hier iets aan moet gebeuren. Op welke leeftijd raak je de onbevangenheid eigenlijk kwijt en ga je beseffen dat je soms niet alles zó eerlijk en rechtstreeks kunt zeggen?

Lekker broeien

Er lijken allerlei voordelen aan te zitten om geen feedback te krijgen of te geven. Je kabbelt lekker door. De sfeer blijft goed. Schijnbaar. Het kost je geen slapeloze nachten om het gesprek aan te gaan. Geen voorbereiding en geen energie. Je krijgt ook geen opmerkingen terug. Er ontstaat geen potentieel conflict in het geval het onderwerp niet goed zou overkomen. Een dikke deken erover en lekker broeien. En je weet: als het drukkend heet wordt kan er narigheid ontstaan. Bij geen feedback verandert er niets. Je blijft je ergeren. Er wordt niets uitgesproken en dus geen mogelijkheid gecreëerd jezelf of een ander zich te laten verbeteren. Hoe lastig het ook is, die gesprekken moeten noodzakelijk blijvend worden gevoerd. Zonder of met een goede cursus.

Zonder belemmeringen

Blijkbaar vallen angst, voorbehoud en blokkades weg als je je feedback via social media kunt geven. De drempel om een reactie te plaatsen is zo laag dat ik me afvraag of men zich wel realiseert dat je met mensen communiceert. Reacties zijn soms zo primair dat ze daarmee schrikbarend stuitend zijn en vaak getuigen van een volstrekt gebrek aan kennis over het onderwerp. Natuurlijk moet je kritiek via social media ook als feedback beschouwen. Iemand neemt de moeite om een boodschap achter te laten. Ik vraag me alleen af of dezelfde woorden gebruikt zouden worden als je deze moet uitspreken. Als die persoon tegenover je zit in plaats van achter de computer of tablet.

Mood swings

Deze week heb ik een afscheidsdiner in en van een leuk restaurant in De Pijp in Amsterdam. De man, Floris, heeft een passie voor koken en is samen met zijn koksmaatje Laura 10 jaar geleden een restaurant begonnen. Goedlopend. Door zeer hard werken, risico’s durven nemen, goede relaties met leveranciers op te bouwen en altijd op hetzelfde niveau te koken hebben ze naam gemaakt. Ze hadden een droom en die hebben ze verwezenlijkt. Zij gaan nu stoppen. Niet omdat ze geen plezier meer hebben in koken of omdat het slecht gaat. Integendeel. Ze kunnen alleen niet meer tegen de op niets gebaseerde reacties (zonder ook maar enige primaire kennis van wat bekritiseerd wordt) die zo nu en dan over het internet gaan. Dat deed soms en steeds vaker pijn. Daardoor begon het plezier te verdwijnen en werd het werk zwaarder. Zo zwaar zelfs dat ze nu stoppen.

Tuurlijk kan iets niet jouw smaak of stijl zijn. Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren. Het zou alleen zo fijn zijn als mensen zich wel realiseren dat er vaak met overtuiging, passie en durf gewoon goed wordt gewerkt. Is het jouw omgeving niet? Dat kan. Blijf gewoon weg. Doe dat ook wanneer het je smaak niet is. Heb je kritiek? Dat kan. Geef die dan in alle oprechtheid en op een opbouwende manier. Vraag jezelf af: dat wat ik nu schrijf, zou ik dat ook zo zeggen als die persoon tegenover me zou zitten? Relativeer voor je een primair bericht post. Vraag jezelf eerst af in welke mood je zit en wat voor schade je zou kunnen aanrichten met dit bericht.

Is dat geen gat in de markt voor opleiders: een cursus voor het geven van feedback via social media?



Reacties via Disqus