Catch of the day
17 september 2018

20 jaar later...



Afgelopen week had ik een eetafspraak met een paar oud collega´s. We komen iedere 3 maanden bij elkaar. Twintig jaar geleden zaten we met z’n vijven op één kamer en werkten we één op één voor een RvB-lid en voor de RvB-secretaris. Op één collega na,  werken we niet meer bij het bedrijf waar we ooit hebben samengewerkt.

Tijdens het etentje bespraken we hoeveel er de afgelopen twintig jaar is veranderd op de werkvloer. Het vak, de bedrijven en wijzelf zijn veranderd. We zijn allemaal rond de vijftig inmiddels en twee van ons zijn een hele andere richting uit gegaan.

De eerste is een tijd gestopt om voor de kinderen te zorgen. Toen ze weer wilde gaan werken was het crisis en zaten de bedrijven niet op een parttime secretaresse/moeder te wachten. Ze is zich gaan omscholen tot lerares op een middelbare school. De tweede volgde een opleiding in makelaardij. Eenmaal beëdigd makelaar, had ook zij last van de crisis. Ze is toen op zzp-basis als secretaresse blijven werken en inmiddels sinds enkele jaren makelaar.

De overige oud-collega is, net als ik, ook nog secretaresse, maar wel op parttime basis. Deze oud-collega werkt tegenwoordig in een secretaresse pool van drie op een HR-afdeling. Ze werken gedrieën vanuit een vragen- en takenlijstje op het scherm. Er zijn wel specialisaties; de één notuleert graag, de ander organiseert de reizen en mijn oud-collega organiseert de evenementen. Mijn oud-collega moest erg wennen om enkel taken en vragen via een scherm te ontvangen. Voordeel is dat medewerkers op deze manier prettig kunnen thuiswerken; een onderdeel van het ingevoerde nieuwe werken.

Tijdens ons etentje kwam ter sprake dat er nu minder persoonlijk contact is door deze veranderingen in ons vak. Naarmate het gesprek vorderde kwamen we er echter achter dat dit eigenlijk niet helemaal waar is. Het contact is wel anders geworden. Het één op één werken is minder geworden, thuiswerken heeft zijn intrede gedaan en we communiceren vaker via een scherm. Het is simpelweg een minder direct contact. Soms persoonlijk en vaker digitaal.

Ook de oud-collega die nu in het onderwijs zit, vertelde over de veranderingen in haar werkomgeving. Bijvoorbeeld over de manier van lesgeven aan een mondiger jeugd. De boeken zijn overigens inmiddels vervangen door tablets. Het lerarentekort is ook een thema terwijl de noodzaak van aandacht voor de leerlingen en het begeleiden van de leerlingen wel hetzelfde blijft.

We concludeerden dat we, ondanks de ontwikkelingen op het werk, wel aandacht moeten blijven geven aan en werkelijk in contact moeten blijven met onze directe collega’s. Maar daar lijken we tegenwoordig wel (meer) moeite voor te moeten doen. 



Reacties via Disqus