Door Mandisa Oosterling
Live @ New York, part IX
01 juli 2011Mandisa Oosterling is Freelance Personal Assistant sinds 2007. Daarvoor heeft zij bij meerdere bedrijven als Executive Assistant gewerkt.
In 2009 besloot zij om haar droom te volgen en vertrok naar New York City. In deel 9 van haar verslag vertelt zij over de opening van een nieuwe Australian Homemade winkel.
3 months into my new life …
Er zijn alweer 3 maanden verstreken sinds ik in mijn nieuwe appartement ben ingetrokken en begonnen aan mijn nieuwe baan. Ik ben inmiddels compleet ingewerkt en heb de situatie op het werk goed onder controle. In de loop der tijd heb ik geleerd om aan de torenhoge verwachtingen van mijn manager te voldoen en tegelijkertijd plezier te hebben en houden in m’n werk. Het is hard werken, écht aanpoten en voornamelijk het constant managen van alle verwachtingen kost me heel veel energie maar het resultaat mag er wezen. Ik heb ook veel tijd en energie gestoken in het opbouwen van een band met de medewerkers, leveranciers en mede-eigenaren van de zaak en pluk daar nu absoluut de vruchten van. Het is écht waar: eerst zaaien en dan oogsten!
Waar ik tot een aantal weken geleden niet wist waar ik de woorden en/ of moed vandaan moest halen om iemand te ontslaan die (slechts 2 keer!!) te laat op zijn of haar werk was verschenen (ja, ja, zo gaat dat hier: voor jou echt letterlijk 1000 anderen) is dat nu de normaalste zaak van de wereld geworden. En ook de ontzettend veeleisende klanten – oftewel de gemiddelde New Yorker - waar ik voorheen zo vreselijk nerveus van werd sta ik nu met droge ogen en zelfs een vriendelijke glimlach te woord. Kortom: ik heb eindelijk mijn draai gevonden!
Het is eind juni en daarmee hartje zomer in New York. Nog een paar dagen werken en dan gaan mijn zus en ik een weekend naar Nederland, even terug naar huis om vrienden en familie te kunnen zien en meer spullen op te halen. Dat voelt best heel raar want inmiddels voelt ons appartement in New York ook als thuis. Ik moet nog behoorlijk wat werk verzetten voor ik kan vertrekken. Zo moet er bijvoorbeeld nog van alles worden verbouwd en afgewerkt in de nieuwe winkel. Met mijn checklist reis ik af naar de nieuwe winkel waar ik een afspraak heb met de hoofdaannemer om te horen - en hopelijk vooral zien - waar we nu staan met betrekking tot de planning en wanneer de winkel opgeleverd kan worden. Bij aankomst tref ik een heel team van bouwvakkers aan die hard aan het werk zijn. Nadat ik de hoofdaannemer heb gesproken en we samen een rondje door de winkel hebben gemaakt snel ik me naar kantoor om een nieuwe tijdsplanning te maken. Eigenlijk zijn we op wat loodgieters- en schoonmaakwerk na klaar voor de opening van de winkel. De afgelopen weken heb ik heel veel tijd gestoken in het verkrijgen van vergunningen voor en de verbouwing van de winkel. Het stemt me dan ook vrolijk dat het resultaat daarvan nu zichtbaar is. Na een paar dagen hard werken kan ik eindelijk de final e-mail uitsturen waarin staat dat ons werk erop zit en de bouwtechnische inspectie van de winkel binnen een week gaat plaatsvinden. Als we door de inspectie heen komen krijgen we per direct toestemming om de deuren van de winkel te openen en kan het feest gaan beginnen. Met dit fantastische nieuws bel ik mijn manager Dan die zo hard begint te schreeuwen van vreugde dat m’n trommelvliezen het bijna begeven! Great news en nét op tijd want vanaf morgen ben ik een paar dagen vrij om naar Nederland af te kunnen reizen voor een weekend (lees: ik heb natuurlijk bijna geen vrije dagen dus een weekend vrij is écht luxe). Met dit goede nieuws huppel ik met een lach van oor tot oor naar de subway. Mensen moeten denken dat ik gek ben maar op dit moment kan het me niets schelen!
Off to NL!
De volgende ochtend sta ik vroeg op om op tijd op de airport te zijn. Vandaag vliegen mijn zus en ik naar Nederland, even een paar dagen touch basen met het thuisfront. Na een wat onrustige vlucht komen we eindelijk op Schiphol aan. Enerzijds ben ik heel blij weer even thuis in Nederland te zijn en heb ik het gevoel dat ik weer op solid ground sta. Anderzijds heb ik een heel onbestemd gevoel omdat ik niet naar mijn eigen huis kan (dit heb ik aan expats verhuurd voor een tijdje). Ik logeer uiteindelijk een paar dagen bij een vriendinnetje en geniet van het feit dat ik weer even wat tijd kan doorbrengen met mijn vrienden en familie. Ik heb precies 2 dagen om hiervan te genieten omdat ik dinsdag al vroeg in de ochtend weer terug in New York moet zijn. De inspectie van de nieuwe winkel vindt dan plaats en daar moet ik natuurlijk bij zijn.
Compleet jet-lagged stap ik maandag dan ook op het vliegtuig terug naar New York waar het allemaal moet gaan gebeuren.
Als ik toen wist wat ik nu weet was ik iets eerder vertrokken…
