Door Mandisa
Life @ New York, part V
02 maart 2011Mandisa Oosterling is Freelance Personal Assistant sinds 2007. Daarvoor heeft zij bij meerdere bedrijven als Executive Assistant gewerkt.
In 2009 besloot zij om haar droom te volgen en vertrok naar New York City. In deel 5 van haar verslag vertelt zij over haar eerste succes in de zoektocht naar een baan.
Party !!
Na de geleverde inspanning die het maken van een goed CV vergt, wordt het tijd om even te ontspannen. Immers heb ik nu gesolliciteerd bij een aantal bedrijven en zal toch even moeten afwachten. Een sms van collega freelance executive assistant Caprice herinnert mij eraan dat zij deze week in de stad is met vrienden. We spreken af in een hotel bar op Times Square voor een drankje. Ik ben daar nu echt wel aan toe: even gezellig bijkletsen met een drankje en gewoon lekker Nederlands spreken, heerlijk.
Al gauw nadert die dag en voor ik het weet zitten we met z´n allen gezellig aan de cocktails, héél “Sex and the City”: fantastisch! We raken aan de praat met een groepje locals die op dat moment vieren dat één van hen een baan heeft gevonden. Stiekem ben ik niet alleen blij voor hen maar ook voor mij en mijn zus, toch weer een stukje bewijs dat het écht wel mogelijk is om een baan te vinden in deze stad… Het was een enorm gezellige avond en natuurlijk ontzettend leuk om Caprice in New York te ontmoeten. Aan het eind van de avond nodigen onze nieuwe vrienden ons uit voor een benefietfeest later die week. Het klinkt leuk én weer een mogelijkheid om te netwerken, dus gaan mijn zus en ik er naartoe.
Zo gezegd, zo gedaan en op de betreffende avond spreken we af bij de entree van Pavarotti’s Place waar het benefietfeest gehouden wordt. Als de taxi stopt en zegt dat dit de plaats van bestemming is zie ik meteen dat dit het niet kan zijn. Ik zie geen clubs, bars of andere tekenen van het uitgaansleven. Omdat Robert (mijn nieuwe vriend die ons heeft uitgenodigd) bevestigd dat het adres correct is en de taxi chauffeur enigszins geïrriteerd raakt omdat wij twijfelen aan zijn kunde stappen we maar uit. Op het moment dat Robert ons tegemoet loopt weet ik dat we goed zitten en begint het tot me door te dringen… het feest is niet in een club, het is écht Pavarotti’s Place ofwel: het appartement waar Pavarotti woonde in New York toen hij nog leefde! Het was een tóp avond, leuke maar vooral interessante mensen ontmoet, veel visitekaartjes uitgedeeld en ontzettend genoten van het buitengewoon prachtige appartement met uitzicht op the city by night vanaf de 86ste verdieping… Adembenemend mooi.
Het vervolg van de job hunt @ The Village
De volgende ochtend kies ik er voor het advies wat ik gisteravond en eigenlijk in de afgelopen weken heb gehad ter harte te nemen en besluit om - tot ik een baan op kantoor heb gevonden - te kijken of ik parttime kan bijklussen in een hotel, winkel of horeca gelegenheid. Dit leek mijn zus ook een goed idee en dus nemen we samen de subway down-town naar The Village. Dit is hét deel van Manhattan om zulke banen te vinden. Met geprinte versies van onze CV’s gaan we deze een dagje fulltime uitdelen in The Village. Bij aankomst scheiden onze wegen zich en spreken we af elkaar aan het eind van de dag weer te treffen. Rond een uur of vijf heb ik er eigenlijk wel genoeg van. Ik heb heel veel hotels en horeca gelegenheden in East Village bezocht, heel de dag vriendelijk gelachen en promotie praatjes gehouden als of mijn leven er vanaf hing. Dit is leuk maar ook erg vermoeiend, ik voel dat ik moet zitten en toe ben aan een kopje koffie. Mijn zus en ik ontmoeten elkaar voor Washington Square park en terwijl we ervaringen uitwisselen lopen we richting Saint Marks Place als mijn oog valt op een ijswinkel van een van origine Nederlandse keten namelijk Australian Homemade. We steken over om daar een ijsje te eten en koffie te drinken.
Het is een prachtige winkel, modern, licht en precies volgens het concept van Australian Homemade. Ik heb nog precies één kopie van mijn CV over en het lijkt me een goed idee die hier achter te laten. Er staat een man luidruchtig te praten in de buurt van de kassa. Hij heeft een autoritaire uitstraling en loopt rond in de winkel alsof hij het bezit. Hij is vast de eigenaar/ manager dus met hem moet ik praten. Als ik naar de kassa loop om nog een ijsje te bestellen kruizen onze blikken elkaar en geef ik hem mijn aller vriendelijkste glimlach ooit. Daarop raken we met elkaar aan de praat en ja hoor: bingo, hij is de eigenaar!! Hij vertelt me dat hij op zoek is naar een Manager (voor de twee reeds bestaande vestigingen in East Village) alsmede een Executive Personal Assistant (voor de nog te openen vestiging op Times Square) die helpt vergaderingen op te zetten en vergunningen/ papierwerk in orde te maken. Dit klinkt mij als muziek in de oren. Voor ik het weet heb ik een sollicitatiegesprek geregeld voor de dag erna om drie uur. Ik kan mijn geluk niet op en kan niet wachten tot het morgen is.
