Door Mandisa
Life @ New York, part III
01 december 2010Mandisa Oosterling is Freelance Personal Assistant sinds 2007. Daarvoor heeft zij bij meerdere bedrijven als Executive Assistant gewerkt.
In 2009 besloot zij om haar droom te volgen en vertrok naar New York City. In deel 3 van haar verslag vertelt zij over haar eerste indrukken van de stad.
De eerste dagen in Astoria
Het is vrijdag 10 april 2009 als ik voor het eerst wakker word in mijn nieuwe appartement in Astoria. Buiten hoor ik de geluiden van de stad; voorbijkomend verkeer, scheldende New Yorkers en gillende sirenes. Als ik mijn raam open om wat “frisse lucht” te krijgen ruik ik door de geur van alle uitlaatgassen warme bagels en koffie afkomstig van de deli op de hoek. Héérlijk deze stadse omgeving! Ik spring onder de douche en begeef me zo snel mogelijk op straat. Onderweg naar de subway scoor ik eerst maar eens een ontbijtje en een espresso om wakker te worden. Na drie straten en een avenue te hebben omgelopen (lees: mijn richtingsgevoel is zéér slecht) kom ik eindelijk aan bij het metrostation en stap ik zonder echt te kijken in de metro die op dat moment aankomt. Na een paar minuten roept de conducteur : “the next stop is Lexington avenue/ 59th street”. Ik ben van huis gegaan zonder bestemming; ik heb dus geen idee waar ik naar toe ga en besluit maar om bij deze halte uit te stappen en verder te lopen. Als ik boven de grond kom word ik bijna omver gelopen door zakenmensen die in de meest prachtige pakken de onnoemelijk hoge wolkenkrabbers in hollen om waarschijnlijk nét op tijd te zijn voor die meeting die om 10am sharp start. Ik geniet van dit aanzicht en duik de eerstvolgende Starbucks in waar ik de rest van de ochtend zou genieten van het straatbeeld onder het genot van een frappuccino en de Vogue van die maand.
Tegen 12:00 uur krijg ik een sms van mijn Jan, hij stelt voor om samen koffie te gaan drinken. We kennen elkaar nu al een tijdje maar mijn hart slaat nog elke keer op hol als ik hem zie of hoor. We spreken af om ongeveer 12:30 uur @ La Colombe in de buurt van Canalstreet in SoHo. Ik loop in een spijkerbroek met een vestje en Uggs, niet bepaald sexy maar tijd om naar huis te gaan om me om te kleden is er echt niet. Ik ben erg spiritueel en geloof dat schoonheid van binnen uit komt maar op dit moment voel ik me een vleesetende vegetariër omdat ik er daar even niet in geloof. Ik heb geen tijd te verliezen, Jan ergert zich er vreselijk aan als ik te laat kom (en dat ben ik vaak). Er zit niks anders op, dan maar in m’n kloffie denk ik en dus vertel ik mezelf dat ik er fantástisch uit zie en spring ik zo snel als ik kan in de metro richting SoHo.
Vlinders!!!
Na ongeveer 15 minuten kom ik aan. Ik ben wat vroeger dan gepland en dat komt goed uit want die tijd kan ik gebruiken om me nog even op te maken. In mijn ooghoek zie ik een lange blonde man achter een laptop zitten die aan het bellen is en druk met zijn handen gebaart. Ik kan het niet echt goed zien maar voél dat hij het is. Opeens realiseer ik me hoe heerlijk ik het vind dat we nu in de gelegenheid zijn om elkaar te zien wanneer wij daar zin in hebben. We hebben veel bij te praten en de rest van de middag spenderen we dan ook samen en tappen we liters koffie weg: we delen immers een liefde voor goede, sterke koffie van vers gebrande bonen. Eerlijk; de koffie kan me gestolen worden en ik hoor geen woord van wat hij nu eigenlijk tegen me zegt. Ik ben namelijk afgeleid door zijn knappe koppie en voel niets dan vlinders!!!!
En nu?
Het was druilerig en regenachtig maar ik heb eindelijk weer eens face to face met Jan kunnen bijpraten en daardoor heb ik ondanks het weer een heerlijke dag gehad. Jan inspireert me en haalt zowel zakelijk als privé het beste in me naar boven. Tegen de avond scheiden onze wegen zich en laat mijn zus weten in de buurt van West 4th street te zijn. We spreken af om onze dag daar af te sluiten met een hapje én een heerlijke cocktail. We praten bij en komen tot de conclusie dat we allebei erg moe zijn van alle nieuwe indrukken, de verhuizing en het constant spreken van een taal die we allebei wel goed beheersen maar die niet onze moedertaal is. En dus besluiten we om op tijd ons bed in te duiken om ons klaar te maken voor de volgende stap in ons avontuur which is: het vinden van een baan! I mean; fantastisch hoor dit nieuwe appartement, maar die torenhoge huur zal toch iedere keer op de 1e van de maand voldaan moeten worden … Ons goede voornemen om op tijd naar bed te gaan zijn we na de 3e cocktail natuurlijk compleet vergeten. Maar ja, wat dachten we: we´re in the city that never sleeps!
