By Mandisa Oosterling
Life @ New York, part I
30 augustus 2010Het is april 2008 als ik na de zoveelste vakantie in New York (met mijn zus Jedina) besluit dat ik hier wil wonen, werken en leven. Ik wil hier zijn, nieuwe vrienden maken en nieuwe dingen beleven. Mijn zus en ik prikken een datum, maken een vastomlijnd plan en zetten alles in werking om naar New York te verhuizen. Het is nu of nooit, zo vinden we allebei. Ik werk zelfstandig en kan mijn werk overal uitvoeren en mijn zus is in de positie om een sabbatical te nemen. Inmiddels ben ik tot over mijn oren verliefd geworden op een man die ik heb leren kennen in Nederland maar die al ruim 16 jaar in New York werkt en woont, een echt New Yorker dus in hart en nieren, fantástisch!!!
Nog een maand te gaan…
De kogel is door de kerk, we gaan en ons besluit staat nu écht vast. We zijn allebei gestopt met werken, de koopwoning is verhuurd en we hebben het aan de hele wereld verteld, so there’s really no way back. Iedereen is enthousiast en we hebben er heel veel zin in. We bespreken ons avontuur met vrienden en natuurlijk vragen zij zich af hoe we dit precies denken te gaan doen. Vragen als: Waar ga je wonen? Hoe kom je aan een baan? Wat ga je daar precies doen en hoe maak je vrienden? passeren constant de revue. Maar met mijn enthousiasme en vastberadenheid overtuig ik iedereen dat het allemaal echt wel goed komt; in werkelijkheid vraag ik me al deze dingen natuurlijk ook af…
Toch ben ik er op de een of andere manier van overtuigd dat wij het gaan redden. Ik heb nog nooit geen werk en/of opdracht gehad en ben er in beginsel van overtuigd dat een mens alles kan bereiken wat hij met zijn geest kan bedenken en geloven. Ik zie het ook helemaal voor me: ’s ochtend sta ik op om naar mijn werk te gaan, ergens mid-town Manhattan in een veel te hoge wolkenkrabber met een Starbucks koffie en een bagel die ik al rennend op mijn veel te hoge hakken heb gehaald (niet praktisch maar het oog wil ook wat and it’s a mens world…) Ik werk me de hele dag suf en loop de poten uit mijn lijf, immers moet ik me bewijzen als Europese “new-PA- at-the-office”. Einde dag (waarschijnlijk is het dan 21:00 uur, het blijft New York hè?) spring ik gauw in de subway naar huis om op de hoek van de straat nog even een portie sushi naar binnen te werken (het is écht te laat om te koken). En dan het moment waar ik de hele dag naar uit heb gekeken, lekker ontspannen op de bank met een wijntje om me op te laden voor de volgende dag. Ineens lijkt het allemaal zo simpel. I mean, New York is de stad van glitter, glamour, celebrities, money, luxury en PA’s. The city that never sleeps en waar niets onmogelijk is en alles wat je maar wilt te bereiken is als je bereid bent om hard te werken. Hhhmm, I like this thought!
Natuurlijk moeten we afscheid nemen van vrienden, familie en collega’s en dat doen we ook met een hoop bombarie. Op 1 maart 2009 geven we een goodbye party en vieren we ook meteen mijn zus’ verjaardag die op 2 maart 29 wordt. Als we iets doen, doen we ‘t goed dus we huren de bovenverdieping van restaurant/ hotel Anno in Almere af en geven een groot feest met DJ. Het is gezellig, er heerst een ontspannen sfeer met veel hapjes en drankjes, echt een geslaagd feestje. We zijn voornemens om voorlopig niet terug te komen naar Nederland en dus we moeten we een hoop regelen: werk, verzekeringen, geld, visa en nog veel meer. Er moet nog een veel gebeuren dus an die arbeit...
New York…. here we come!!
Het is 1 april en dus is het eindelijk zo ver, we gaan naar New York!!! We worden naar Schiphol gebracht door familie en vrienden. Het is een emotionele bedoeling, we lachen en huilen tegelijk. Ik krijg er een beetje het “Hello Goodbye” gevoel bij maar dan zonder cameraploeg.
Als ik me nog een keer omdraai om te zwaaien, nadat we de douane gepasseerd zijn, krijg ik een onbeschrijfelijk euforisch gevoel: ik volg mijn hart en ga doen waar ik gelukkig van word. Met die gedachte loop ik helemaal excited naar de gate waar het vliegtuig klaar staat om me mee te nemen naar New York, waar ik aan een life changing avontuur ga beginnen…
